هرچه حرفِ محال و كال و حال بود و نبود را چال كرديم محض مبادا تا اگر هم سكوتي سبز شد مصور كرده باشيم اينهمه خيالِ تمام قد و كهنه و تيز را ...
پی نوشت اهورایی :
چند خموش مي كنم سوي سكوت مي روم
هوش مرا برغم من ناطق راز مي كني
- مولانا -
RSS
